Me, myself and I

   Ostatnio łapie się na tym, że w świecie egoistów nie stawiam siebie na pierwszym miejscu. Od lat widzę, że mam wszystkie "niepopularne" cechy. Cóż to znaczy? Ano próbował ktoś kiedyś być altruistą w świecie egoistów? To dokładnie wie, że to niełatwa sprawa. Każdy jest nastawiony na własny konformizm, a ja mam na odwrót. Stawiam dobro drugiego człowieka ponad swoje. Piękne, ale też i zgubne. Od razu na myśl przychodzi pytanie: a co z asertywnością? Kolejna niełatwa sprawa. Przecież altruiści z natury mają wpisane pomaganie ludziom i to bezinteresowne.
     Wszystko fajnie, ale co ja chcę tym postem przekazać? Dość dużo. Pomaganie jest fajne, ale nie powinniśmy obwiniać siebie za to, że ktoś tego nie rozumie lub nie umie docenić. Nie powinniśmy bać się mówić wprost co czujemy. A przede wszystkim nie powinniśmy zapominać o sobie.
    Wszystko co piękne najpierw zaczyna się w nas. Jeśli my nie będziemy stawiać siebie, swoich emocji na pierwszym miejscu, to nikt tego nie będzie szanował. Przykre, wiem. Ale, żeby być dobrym człowiekiem, naszym najważniejszym obowiązkiem jest dbanie o siebie i swoje emocje. I tak, bycie egoistą od czasu do czasu nie umniejsza temu wrodzonemu altruizmowi.
    Zadbaj o siebie. Doceń siebie. Zrób coś dla siebie. Poczuj radość i satysfakcję z tego, że dbasz najpierw o siebie. To daje motywacje, siłę do dalszego działania i szacunek.